Hissiyotlar: Inson operatsion tizimidagi xatolikmi yoki eng asosiy kod?
Odamlarda o'ziga tegishli, lekin o'ziga bo'ysunmas, ba'zan hursand, ba'zan hafa qiluvchi tuyg'ularni nima deb atash mumkin? Bularni nega boshqala olmaymiz..?

Hissiyotlar — xatolik emas, himoya tizimi
Ko'pchilik "Mantiqiy yashash kerak, hissiyotlarga berilish bu zaiflik" deb o'ylaydi. Aslida esa, tuyg'ular — organizmning eng tez ishlaydigan signallari. Biror xavf yoki muammo chiqqanda, miya o'ylab o'tirmasdan darhol qo'rquv yoki g'azabni yoqadi. Agar shu hissiyotlar bo'lmaganida, odam o'zini o'zi asray olmagan bo'lardi. Demak, bu xatolik emas, tabiatning o'zi yozgan eng asosiy kod.
Nega ularni boshqarib bo'lmaydi?
Klavishni bosib kompyuterni o'chirgandek, xafa bo'lishni yoki siqilishni bir zumda to'xtatib qo'yib bo'lmaydi. Sababi — hissiyotlar bizning ongli xohishimizdan tashqarida, ichki "avtomat rejimda" ishlaydi. Ularni majburan bostirish faqat yomonroq natija beradi: ichingizda portlash sodir bo'ladi yoki battar siqilasiz.
Biz hissiyotlarning kelishini to'xtata olmaymiz, lekin ularga qanday munosabat qilishimizni biroz o'zgartira olamiz, xolos.
Xulosa
Hissiyotlar bizni ojiz qilmaydi. Aksincha, bizni temir robot emas, tirik odamga aylantiradigan narsa ham aslida shu. Hayotda ba'zida mantiq emas, shu boshqarib bo'lmaydigan tuyg'ular ko'p narsani hal qiladi.
Sizningcha, insonni boshqarish qiyinroq: sovuq mantiqmi yoki ba'zan toshib ketadigan hissiyotlar?

